Sunday, 21 June 2015 17:38

Απαγορεύονται οι αριστερές κυβερνήσεις στην Ε.Ε.;

 

Του Δημήτρη Χρήστου

 

Μα πώς είναι δυνατόν η μπάλα να βρίσκεται διαρκώς στην ελληνική πλευρά, όπως επανέλαβαν και την Πέμπτη το βράδυ ο Ντάισελμπλουμ και ο Μοσχοβισί, όταν, όπως διαβεβαίωσε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, παρουσίασε όλες τις ζητούμενες από τους θεσμούς απαντήσεις; Μάλιστα ο Γ. Βαρουφάκης ενημέρωσε ότι υπάρχει έως και σχέδιο για αυτόματες αντιδράσεις με περικοπές όταν και εφόσον οι συμφωνημένοι στόχοι για τα πλεονάσματα αποκλίνουν!

Τι ακριβώς συμβαίνει και πόσο ειλικρινείς είναι οι εκπρόσωποι των θεσμών και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες, όταν ζητάνε απορρυθμιστικές παρεμβάσεις και μάλιστα από αυτές που απέτυχαν παταγωδώς στα πέντε χρόνια εφαρμογής των Μνημονίων; Και τελικά, αφού η μπάλα επιστρέφεται στους θεσμούς, γιατί αυτοί επιμένουν πως παραμένει στην Αθήνα;

ΔΕΝ θα ήταν υπερβολή αν καταλήγαμε στο συμπέρασμα πως το παιχνίδι που παίζεται είναι, κατά κάποιο τρόπο, συνέχιση του πειράματος που άρχισε το 2010. Το θέμα για τα αφεντικά της Ε.Ε. είναι να μην σηκώσει η Ελλάδα κεφάλι τόσο που να αμφισβητεί την εξουσία των ηγεμόνων. Διότι αυτό θα είναι πολύ κακό παράδειγμα για κάθε χώρα που θα τολμήσει να κάνει τέτοιες σκέψεις. Το είπε σαφώς ο αντικαγκελάριος και πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ πριν αρχίσει το Eurogroup. Μιλώντας στο γερμανικό Κοινοβούλιο, καταφέρθηκε εναντίον της διαπραγματευτικής τακτικής της Αθήνας, κάνοντας λόγο για εκβιασμό που, αν περάσει, θα στείλει κακό σήμα στην υπόλοιπη Ευρώπη!

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ της χώρας μας θυμίζει τους αγώνες ανεξαρτησίας των αποικιών από τα δεσμά και την εκμετάλλευση και πόσο επικίνδυνο για όλους τους αποικιοκράτες ήταν το κακό παράδειγμα και κυρίως η δυναμική του. Αν οι δανειστές της χώρας είχαν πράγματι ειλικρινείς διαθέσεις, θα ζητούσαν μεταρρυθμίσεις με τις οποίες οι δυνατότητες της Ελλάδας να αποπληρώνει τα δάνεια που της κατέβαλαν θα πολλαπλασιάζονταν.

Αντ' αυτού ζήσαμε πέντε χρόνια κρίσης και απορρύθμισης κατακτημένων στον σύγχρονο δημοκρατικό κόσμο σχέσεων, όπως αυτές της εργασίας. Είδαμε απαιτήσεις για ξεπούλημα όλων των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου, με τους δανειστές να τα προσφέρουν ως λάφυρα στον ιδιωτικό τομέα. Είδαμε την ανεργία να εκτοξεύεται και τη φτώχεια να κυριαρχεί. Είδαμε χιλιάδες επιχειρήσεις να βάζουν λουκέτο και τα νοικοκυριά να χάνουν τις περιουσίες τους, ακόμα και τη μοναδική τους κατοικία. Αρκετά, έως εδώ, για να μην επαναλαμβάνουμε γνωστά πράγματα.

ΥΠΟΘΕΤΟΥΜΕ πως οι δανειστές και οι θεσμοί τους, μετά από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων, γνωρίζουν καλά τι θέλει η νέα ελληνική κυβέρνηση που τους χάλασε την ηρεμία και τους θεμελιωμένους αυτοματισμούς. Θέλουν να στριμώξουν την κυβέρνηση Τσίπρα τόσο ώστε να την απαξιώσουν στην κοινωνία; Θέλουν να δώσουν μια συμφωνία εκτιμώντας πως στον ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει χαμός και πιθανόν ο Τσίπρας να πέσει από την πλειοψηφία; Μπορεί. Απ' την άλλη όμως ξέρουν ότι οι πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες συνεργάστηκαν αυτά τα πέντε χρόνια είναι τόσο ξεφτιλισμένες στην κοινωνία, ώστε δύσκολα θα καταφέρουν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση, και μάλιστα βιώσιμη.

ΗΞΕΡΑΝ πολύ καλά πως ο χρόνος για συμφωνία με τη νέα ελληνική κυβέρνηση λειτουργεί υπέρ τους. Κατάφεραν να παραπλανήσουν τον Έλληνα πρωθυπουργό με πολιτικές υποσχέσεις που δεν είχαν σκοπό να τηρήσουν. Ήξεραν πως η δομή της ελληνικής οικονομίας δεν θα μπορούσε να αντέξει παρατεταμένη ανασφάλεια. Πως η κατάσταση πίεσης στην κυβέρνηση Τσίπρα για οποιαδήποτε λύση και μάλιστα επειγόντως, θα μεγάλωνε και από το εσωτερικό. Κοντός ψαλμός αλληλούια και μέχρι αύριο που έχουμε την έκτακτη σύνοδο κορυφής όλοι θα υποχρεωθούν να λάβουν θέση.

Η μπάλα δεν είναι στην Αθήνα. Θα είναι στις Βρυξέλλες. Η ελληνική κυβέρνηση θα δώσει όσες διευκρινίσεις θέλουν στις ολοκληρωμένες προτάσεις που κόμισε ο Βαρουφάκης την Πέμπτη και τότε η κ. Μέρκελ, η οποία την ίδια μέρα στο γερμανικό κοινοβούλιο δήλωσε ότι "αν υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος", αύριο θα πρέπει να αποδείξει πως έχει τη θέληση και ξέρει και τον τρόπο. Εκτός αν ο τρόπος που εννοεί είναι: Ό,τι πεις εσύ αφεντικό!

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ από ελληνικής πλευράς θα ήταν καλύτερα αν οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις στήριζαν τα εθνικά συμφέροντα. Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι κρύβονται πίσω από αόριστες επιθυμίες για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη έστω και με τους όρους όρους των δανειστών, οι οποίοι -επί την ευκαιρία- λένε πως είναι χειρότεροι από εκείνους που ζητούσαν εκείνοι με το email Χαρδούβελη! Το ΚΚΕ σπάει τα... κοντέρ βγαίνοντας στους δρόμους κατά μιας κυβέρνησης που πολεμούν οι δανειστές!

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν τα μεγάλα αφεντικά θα συμβιβαστούν με την ιδέα παραμονής και επιτυχίας μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα. Ξέρω ότι, ακόμα και αν αναγκαστούν να το δεχτούν, με την ελληνική κυβέρνηση να έχει φτάσει στο μάξιμουμ των συμβιβασμών, δεν θα σταματήσουν να σαμποτάρουν το έργο της. Το εμπόδιά τους θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν καλύτερα αν υπήρχε η μέγιστη δυνατή εθνική ενότητα σε όλα τα επίπεδα ή αν αυτή μπορεί να επιτευχθεί τουλάχιστον στην κοινωνία. Ο αγώνας για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία τώρα αρχίζει.

Additional Info

  • Συγγραφέας: http://

Related items